[2016] Wpadły mi w oko...

[Apollo]

Lamiko - sprostuję - gniazd jest ok. 100, ale nie wszystkie były zasiedlone. Liczbę ptaków oszacowałem na cn. 80, ale rzeczywista wartość może być inna, jeśli część z nich była poza domem.

[krakers]

Fajne czaple,musiały być blisko.Zobaczymy ile ja jutro znajdę,bo szykuje się jutro wielka rowerowa wyprawa

[Alicja]

Apollo cudne zdjęcia

[Fili]

Apollo

[Apollo]

Korzystając z kolejnego wyjazdu służbowego udałem się "po wszystkim" na Stawy Przemkowskie słynące z wąsatek.
Stawy te to jeden z największych tego typu kompleksów w IV RP , w większości niedostępny do zwiedzania (rezerwat).
Już na początku przywitała mnie para błotniaków stawowych, za którymi trochę się przez zimę stęskniłem.
Para ta towarzyszyła mi praktycznie przez cały wyjazd.

"Wyjście z progu"

(szkoda, że kiepskie światło i brak ostrości)

Oficjalny komitet powitalny stanowiła para łabędzi niemych:


i czaple białe, które jednak do bliższej znajomości ze mną nie wykazały ciągot:


Na stawach tymczasem trwała nauka chodzenia po wodzie:


oraz ćwiczenie "luz blues":


Lekcji śpiewu udzielały z kolei czarnogłówki:


przede wszystkim jednak świstuny, które godowo do siebie świszczały (a były ich setki):


Moje marzenie o jerze (rozbudzane każdą relacją Krakersa) spowodowało, że początkowo zjerzyłem ziębę:

odjerzając ją dopiero po zobaczeniu zdjęcia.

Mnóstwo śpiewających potrzosów, potrzeszczy, perkozy dwuczube, zimorodek, krakwy, nurogęsi, żurawie, gęgawy, siwulka, czajki, myszołowy, pliszki siwe, a nawet bocian biały na gnieździe czy świergotek łąkowy nie wymagały jakichkolwiek podchodów, w przeciwieństwie do wąsatek. Wąsacia kraina, a tu ani widu, ani słychu. Nawet słonecznik z karmników niewyjedzony.
Przechodząc obok drzewa rosnącego na brzegu stawu, tuż przy trzcinowisku, pomyślałem sobie - a co tam, na pochyłe i koza wejdzie. Pierwsze drzewo okazało się wyrastać z wody, więc - nie chcąc zmoczyć stópek - wlazłem na drugie drzewo. Wokoło świstunów setki, miłe decybele ich świstów, wąsatek - brak. Dopiero wabienie odgłosami puszczanymi z komórki spowodowały, że trzcina się zatrzęsła i jeden wąsatek wychylił się zobaczyć, co to za goście suną w dom. Trwało to tak krótką chwilę, że nie zdążyłem zrobić zdjęcia. Samiec schował się w trzcinach, ale za to tak go podnieciły śpiewy z komórki, że brzęczał jeszcze długo po moim zejściu z drzewa.
W innym miejscu udało się wywabić dwie pary wąsatek, przy czym rewelacyjne zdjęcie ukazuje w pełnej krasie trzcinowisko i kawałek wąsatki:


Za tydzień OTOP organizuje wyprawę na Stawy; jeśli zdrowie dopisze, to zrobię drugie podejście do wąsatek.

[lubonianka]

Ponieważ kilka dni nie wchodziłam, nadrabiam zaległości Apollo, czaple z frędzelkami jak malowane Nie widziałam nigdy takich długich piór! Cudne modelki no i fotograf też kawał dobrej roboty zrobił
Teraz komentarz ostatniej wyprawy: gratulacje wąsatek! Ja też się zaczaję na nie, ale na swoich terenach i obym nie musiała wchodzić na drzewo
Czaple białe w locie robią wrażenie ale widok tylu świstunów zapewne był ciekawszy wycieczka wygląda na udaną, choć może lekko nie miałeś, a na fotki wąsatek czekam z niecierpliwością

[Lamika]

Szkoda że pierwsze zdjęcie z błotniakiem nieostre - byłoby rewelacyjne Szkoda też, że aparat zafascynował się trzcinami, zamiast wąsatką Ale w ogóle to ciekawie, jak zwykle

[Alicja]

Apollo ogrom gatunków na jednej wycieczce, czyli nowy gatunek co sekundę czy Ty masz czas na oddychanie

[Apollo]

Lami - żałuję niesamowicie tego pierwszego zdjęcia, ale to nie pierwsze, które w swoim życiu zepsułem. Z kolei wąsatki okazały się ulotne niczym chwila :-/.
Dlatego potrzebny kolejny wyjazd .
Alu - oddycham widokami ptaków .

[Jola]

Apollo Zazdroszczę Tych zepsutych ujęć też,bo oczami doskonale wypatrzyłeś