SINHAYA

Groźne ptaki w Europie. Ibisy wypierają chronione gatunki
Ibis czczony (Threskiornis aethiopicus) to ptak jak ze strasznej bajki. Niegdyś w Egipcie ibisy były czczone jako symbol Tota, czyli egipskiego boga mądrości. Ibisy były tak gloryfikowane, że po śmierci poddawano je mumifikacji i składano bogom w ofierze. Żerują blisko wody i reagują na wiosenne wylewu Nilu, więc przez Egipcjan uważane były za znak błogosławieństwa bogów w postaci życiodajnego wzrostu poziomu wody. Co więcej, to kawał ptaka, bo ibis czczony waży nawet 1530 gramów, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 125 centymetrów. Do tego straszy zakrzywionym dziobem rodem z kina grozy. Wydają z siebie kwiki, jęki i charczące dźwięki. Niestety, obecnie z "boskimi ptakami" mamy istne skaranie boskie.
Można stwierdzić, że te ptaki wyginęły i wróciły zza grobu. I teraz mogą być gwoździem do trumny dla wielu gatunków ptaków w Europie. To już istna plaga egipska!
Liczebność światowej populacji ibisów czczonych szacuje się na 200–450 tysięcy dorosłych osobników. Spotkamy je na terenach od Sahary, Senegalu i Gambii po Dżibuti, Etiopię, Somalię i aż po RPA. Chętnie zamieszkują rozlewiska Eufratu i Tygrysa (Kuwejt, Irak). Gatunek reintrodukowano w Europie, ale szybko wymknął się spod kontroli. Zielona Interia przypomina, że moda na ibisy na Starym Kontynencie wybuchła w XVIII wieku, gdy umieszczano je w parkach, ogrodach i zwierzyńcach. Sam Napoleon miał sprowadzać z Egiptu mumie tych ptaków.
Niestety, ibisy pouciekały z hodowli i ogrodów zoologicznych, a później zaadaptowały się do nowych warunków, dokonując podboju europejskich terytoriów.
Aktualnie ibisy czczone spotykane są głównie we Włoszech, Portugalii, Holandii i Francji. Pojedyncze osobniki były widywane w Polsce (ok. 9 znanych stwierdzeń w latach 1993-2010).
Jak informuje National Geographic, ibisy czczone są ptakami wszystkożernymi i zaburzają równowagę w lokalnych ekosystemach. Zjadają ptaki i pisklęta innych gatunków ptaków. Chętnie polują na ssaki i płazy. Wyjadają też nasiona roślin. Pozbywają się ze swoich terytoriów takich ptaków jak rybitwy i czaple, konkurując o miejsca lęgowe. Wiele gatunków chronionych europejskich ptaków nie ma szans z wytrzymałymi i szybko rozmnażającymi się ibisami czczonymi. Ibisy czczone zakładają bowiem duże kolonie lęgowe, liczące od 50 do 2000 par.
We Włoszech opanowały Piemont i Lombardię. W dolinie Padu zadomowiły się nad rzekami, na torfowiskach i bagnach. Mowa jest już o kilkunastu tysiącach ptaków i kilkudziesięciu koloniach w na tym obszarze.
Eksperci ostrzegają, że finalnie ibis może doprowadzić wręcz do katastrofy przyrodniczej w Europie. Czy dojdzie do redukcji populacji i odstrzału? Hiszpanie się nie cackają. Zareagowali brutalnie na ptasią inwazję i rozpoczęli odstrzał, niemal całkowicie eliminując populację ibisów czczonych.
Najważniejszy negatywny wpływ ibisa czczonego związany jest z jego drapieżnictwem na innych gatunkach ptaków, konkurencją o miejsca gniazdowe oraz przenoszeniem patogenów i pasożytów na rodzime gatunki zwierząt.