SINHAYA

Mewa siwa w anielskiej tonacji kolorystycznej:


Ta gigantka (lub ten gigant, bo płci nie znam) przemierza Bałtyk od 18 lat, lata przepędzając w Danii, Finlandii lub Szwecji, zaś zimy - w Polsce (Międzyzdroje, Międzywodzie):




Ani jednej kurzej stopki

Widzę,że teraz niemal wszystkie ptaki wlatują Tobie pod sam obiektyw Jak i śnieg to na topie muszą być mewy

Piękne ujęcia A już, żeby można było zobaczyć niebo przez prześwit w dziobie to mistrzostwo

Dzięki!

krakers pisze:Widzę,że teraz niemal wszystkie ptaki wlatują Tobie pod sam obiektyw Jak i śnieg to na topie muszą być mewy

Oblałem się sosem z puszki po rybach - działa niezawodnie!

Lamika pisze:Piękne ujęcia A już, żeby można było zobaczyć niebo przez prześwit w dziobie to mistrzostwo

Przy takich mrozach to faktycznie szczęście spotkać niezakatarzoną mewę.

Tak cudna sesja, że szczęka mi z zachwytu opadła

Dołączam do zachwytów

Gratuluję uroczej osiemnastki Co mogę napisać o tych zdjęciach... mój ulubiony kolor to niebieski, więc kolekcja baaaaadzo mi się podoba! Uchwyciłeś te ptaki w ciekawych pozach, sytuacjach i innych ujęciach- najmniej polubiłam srebrzaki. Nie tylko piękna sesja ptaków w locie, ale i te chodzące, pływające czy wypinające się robią wrażenie! Za kolory, ujęcia wstawiam 7 na 6- wyszedłeś poza standardy! Brawo No a te komentarze- wymiatasz! nawet śnieg z dzioba mewy

Dziękuję Wam!
W lesie porastającym wydmy na zachód od Międzyzdrojów usadowiły się zięby i bogatki, kilka modraszek, a przy tej okazji i jastrząb.
Pomyślałem sobie, że jeśli przebiorę się za śnieg, to może uda mi się nieco do nich zbliżyć.
Przykucnąłem za drzewem, oparłem aparat (by nie drżał) o jakiś kloc, wcześniej wysypawszy trochę orzechów na śnieg i... czekałem dobre 10 minut, zanim towarzystwo zaczęło się zlatywać. Niestety, ptaki nie współpracowały, gdyż siadały nie tam, gdzie chciałem je zobaczyć, zapomniałem ustawić odpowiednio aparat, ale kilka fotek udało się zrobić. Najciekawsze było to, że bogatkom wystarczyło, że się nie ruszałem (żadne przebieranie się nie było potrzebne). Jedna z bogatek usiadła ok. 20 cm od mojej stopy, co dowodzi jej ogromnej odwagi .






ziębulki:

W drodze powrotnej dostało się i kosu


Spotkałem również innego birdwatchera:


Międzyzdrojskie molo:

Bogatki odważne, ale zięby zachłanne Ten drugi ptasiarz w futrze chyba zapomniał aparatu