SINHAYA

krakers pisze:Yyyy ja też chcę podróżniczka!

Kolejka, Krakers ja byłam pierwsza

Apollo ja też przesyłam Ci gratulacje za podróżniczka i grzecznie ustawiam się na końcu kolejki

Apollo Za podróżniczka należy się puchar kryształowy i medal Ja na niego nie liczę, więc nawet kolejki nie zajmuję, mogę być pierwsza do szczygła

Apollo,gratuluje podróżniczka i podziwiam samozaparcie za poranną pobudkę I ustawiam się za Lamiką w kolejce do szczygła

Mała porwała mi aparat i ruszyła w teren, więc będzie tylko suchuteńka relacyjka.
Na gliniankach miłośnie - perkozy dwuczube (11) flirtują, trzciniaki (3) - grzechoczą, jerzyki - jak to jerzyki - miksują się w powietrzu, a pomiędzy nimi remiz - który ukończył już dawno gniazdko - cichutko nawołuje. Na polach przy gliniankach para białorzytek, trzy sieweczki rzeczne, parka pliszek: siwych i żółtych, a ponad polami - para żurawi. I tylko Edzia niesparzona :-/.
Zapomniałbym jeszcze o łabędziu niemym, który przeniósł się na najmniejszy akwen, dalej szukając swego szczęścia.

i dzisiejszy dzień zaczął się wcześnie, nawet wcześniej, niż planowałem. Ok. 7:30 pojawiłem się na zachodniej rubieży Stawów Milickich, w okolicach Żmigrodu.
Kompleks stawów nazywa się Sanie, więc można powiedzieć, że pojeździłem dziś Saniami, tzn. po Saniach .
Na miejscu: łabędzie nieme, krzyżówki, jakaś tam krakwa, perkozy dwuczube, a na spuszczonym stawie - brodziec piskliwy:




Dalsza część objazdówki objęła południową część kompleksu Radziądz. Mikstura gatunkowa podobna do Sań, z pojedynczym płaskonosem:



Za to żurawi - całe mnóstwo, w tym stada po 70 osobników. Tłoczą się niczym oliwa z oliwek:


Raniutko było dużo słońca; w miarę, jak dzień wchodził w przedpołudniową fazę, przybywało chmur, a ubywało zdjęciom kolorystyki

Przez pewien czas zastanawiałem się, czy przypadkiem nie mnie to wypadło:


Czekam na identyfikację, może to jajo głowienki?


Gęgawy etap jaj mają już zdecydowanie za sobą:


Zastanawiałem się, które chmury szczelniej przykrywały słońce - obłoki czy stada żurawi:

Kolorystykę nieba oddawała wiernie szata rybitw rzecznych:


które coraz śmielej na siebie spoglądały:


i śmielej:


i śmielej:

Reszta odbyła się już poza zasięgiem mojego wzroku :-/


Świat drapoli reprezentowała błotniaczka stawowa - po bielikach ni śladu:


Na szybko przez szybkę z auta udało się jeszcze sfocić pliszkę żółtą z kawałkiem swojej chałupy w zębach:


Gatunkowo szału nie było, ale wyjazd pełen ciekawych doznań.

Dla takich niepowtarzalnych chwil i dla takich zdjęć, warto było zrobić wypad w teren