SINHAYA

Apollo wspaniałości

No i po co do Ameryki jechać, jak takie egzotyki urzędują u nas

Apollo, sprytnie złapałeś blask zachodzącego słońca w oku trzciniaka! Gągołki, mimo, że w wersji czarno- białej bardzo urokliwe, a perkoz wspaniały jak zawsze. Gratki bernikli, no i trąbiącego Każdy Twój wypad, choćby krótki, wnosi dużo ciekawych obserwacji i fotek.

Żołny wróciły!
Kolega naliczył 14 osobników, co mniej więcej odpowiada liczebności z ubiegłego roku.
Najpierw jednak śpiewem przywitał potrzos:






Rokitniczka:

W ramach tokowania samce przynosiły samicom przekąski:








W końcu, gdy samica dobrze podje, to nagradza starania samca:

Dotykanie się dziobami przypominało trochę całowanie:








By nie płoszyć, ptaki fotografowałem z oddali, w ukryciu.

Potrzos się starał chociaż śpiewem zwrócić na siebie uwagę, ale gdzie mu tam do kolorowych, prześlicznych żołn. Po prostu cudeńka

Bardzo podobają mi się ptasie zwyczaje- pan przynosi jedzonko (czytaj- gotuje obiad), pani raczy zjeść posiłek, po czym dziubasy i przytulasy- RAJSKIE ŻYCIE (czytaj- ptasie życie ). Mam hasło na przyszłość do panów- bądźcie jak żołna!
Apollo, gratuluję obserwacji i uroczych zdjęć! Trzymam kciuki za skuteczne żołenne podziękowania za posiłek

Ja jestem zachwycona zarówno serią z życia żołn, jak i śpiewem potrzosa swoją krawatkę zaprezentował najlepiej jak umiał

Żołny są piękne A sceny z życia małżeńskiego wprost rozczulające