SINHAYA

Cuda cuda - puszczyk zmienia się w sowę błotną. I to na obrazku
Czerwień zachodu cudowna, a Ikar tym razem nie miał skrzydeł klejonych na wosk

Apollo świetne zdjęcia Gratuluję uszatki błotnej!

Dziękuję! D)
Dzień później grasowałem już po dolnośląskich drogach i bezdrożach, szukając żołniej feerii barw. Najsampierw - jak dzień wcześniej - wpadły w objęcia matrycy gąsiorki:


Sprawa nie wyglądała najoptymistyczniej, bo norki przy wejściu do wyrobiska były co prawda zajęte, ale przez jakieś takie wyblakłe żołny:


Sprawy nie ratował podlot pokląskwy (chyba, jestem daleko od Collinsa):


Szarości i brązy zaczęły się nieco koloryzować:

Wreszcie, daleko, ukazały się tęczowe ptaki:


Nie podchodziłem zbyt blisko, by nie płoszyć - niech się mnożą na potęgę, choć wcinają mi moje ulubione ważki:

Tylko gąsiorek i żołna wyglądają schludnie, reszta jakaś nastroszona - nie wiadomo: mokra czy spocona

niech się mnożą na potęgę

Ja też żołnom tego życzę

Jakie piękne trzmiele

Apollo Mam nadzieję,że ważki będą się mnożyły i mnożyły na chwałę i stół pięknych żołn

Również gratuluję uszatki, zwłaszcza, że taka nieoczekiwana Ja widziałam w Polsce jedną sowę- puszczyka, stąd takie moje "rozpoznanie", ale Krakers czuwa, więc super!
Żołny zawsze cieszą oko, nawet z daleka, poza tym masz tyle ciekawych obiektów wokół, że idealnie, jak wleci w obiektyw coś innego niż ptak W końcu fotograf przyrody widzi więcej

Końcówka wakacji, koniec urlopu, zapowiadali pogorszenie pogody, więc postanowiłem rankiem ruszyć do Mietkowa po garść siewek, których przeloty trwają w najlepsze.
Po drodze "zaliczyłem" 2 młode kobczyki, żwawo polujące przed dalszą drogą na południe:


To drugi wyjazd w tym tygodniu w nową miejscówkę - zamiast nad główny zbiornik, czatowałem nad małym wyrobiskiem, pokazanym tydzień temu przez innych ptasich miłośników. Dziś stanowczo zabrakło słońca, co widać na zdjęciach. W dodatku po ok. godzinie musiałem czmychać, uciekając przed deszczem. :-/
W kadr wpadły:
samotniki (pasły się w sumie 3 os.)