SINHAYA

Problemem była tylko pogoda - deszcz w pewnym momencie się zintensyfikował , więc zdjęcia wychodziły w jakości koszowej.
W sąsiednich trzcinach mignął mi remiz, o którym słyszałem od znajomych, że gniazdował tutaj już w ubiegłym roku. Naturę kogucika mają nie tylko mężczyźni, ale także samce remizów - na głos z komórki innego samca, "mój" remiz natychmiast wyskoczył na obrzeże trzcin rozglądając się za konkurentem:






Interesujący wydał mi się pewien sołtys - wyglądał na owoc mezaliansu krzyżówki z płaskonosem:


Uciekającego przed deszczem pożegnała jeszcze spojrzeniem pliszka siwa:


Dziś na największej gliniance urzędowało - poza Edzią, szlacharami i świstunami - także 10 perkozów dwuczubych (podobieranych w większości w pary), 1 łabędź niemy (samica już chyba na gnieździe), łyski, krzyżówki, 3 pary płaskonosów (mieliśmy jedną, doleciały jeszcze dwie), śmieszki i mewy siwe. Na sąsiedniej łące śpiewał skowronek, którego wieczorem zmieniło na posterunku stado 6 saren.

Tak jak Alicję, i mnie dziś dopadła smutna wiadomość - kolega znalazł tydzień temu mojego myszaka, łowiącego już w krainie wiecznych łowów.

Poza, jak zwykle, ciekawą opowieścią jeszcze instrukcja jak wywołać z lasu... no z trzcin - remiza
Glinianki atrakcją okolicy - i dla ptaków i tym samym dla ludzi
Myszołowa z jednej strony żal, ale z drugiej ileś piskląt nie straci rodziców...

Remiz nieco zdziwiony ale piękny

Apollo nawet mimo deszczu coś ciekawego wypatrzysz, masz celne oko

Apollo, na te Twoje glinianki zalatują coraz ciekawsze ptaki Dobry "ptasi" klimat masz w swojej okolicy!
Remiz się udał, no i gratki sposobów wywabienia okazów: wchodzenie na drzewo, melodyjki... następnym razem może sam zaśpiewasz?
Gratulacje kolejnych gliniankowych perełek

Konferencje pseudonaukowe bywają nudne, albo męczące, albo nudne i męczące, a często ciekawsze rzeczy dzieją się poza salą wykładową.
Korzystając z okazji urwałem się z obrad, by zobaczyć osławioną "betonkę" w Parku Narodowym "Ujście Warty" w okolicach Słońska.
Choć sezon siewkowy jeszcze nie w pełni, to jednak było tam bogactwo ptactwa! Płaskonosy, krzyżówki, świstuny - liczone w setkach, a poza tym: krakwy, kilka oharów, mnóstwo gęgaw, pojedyncze rycyki, krwawodzioby, kormorany - i wiele innych!

Na początku trafił się jednak... rudzik:
wpatrzony w wiosnę:


i jakiś taki zdeformowany na głowie:




Wreszcie dojrzałem pełzacza leśnego (do tej pory skutecznie przede mną umykał):


Piecuszek, co to go łatwiej usłyszeć niż wypatrzeć:

Stada żurawi są w PN Ujścia Warty niepoliczalne:


podobnie jak bataliony (tysiąc nie będzie przesadą):
z owocami rozlewiska:


saute:


i w zielonce:


Nie brak i łabędzi niemych (krzykliwce czy czarnodziobe ominęły UW):

Sieweczka rzeczna - nieliczna (ja widziałem tylko 2):


pliszka żółta dawała o sobie znać i kolorem, i śpiewem:




samica błotniaka zbożowego w pogoni za wroną:




Z drapoli udało się jeszcze zaobserwować bielika, sokoła wędrownego i błotniaka stawowego (niestety, bez fotek).

Ohary pozostawały w pewnym oddaleniu:


siewek złotych udało się naliczyć ok. 375:


Nie wiadomo, skąd nagle w te strony zawitał pelikan kędzierzawy:
z patelnia:

i bez:


Jest to prawdopodobnie osobnik widziany 8 IV w Objezierzu pod Poznaniem, a dzień wcześniej - na stawach przygodzickich k. Ostrowa Wlkp.

Krwawodzioby trudno mi było upolować obiektywem - tak szybko przemierzały niebo, za to para ostrygojadów wykazała się właściwym spokojem:





Nie dotarły jeszcze do PN rybitwy i mewy, więc wyjazd trzeba będzie za parę tygodni ponowić.

Ostatnio jestem jeszcze bardziej zarobiona i dlatego nie zagladam na forum tak często jak chciałabym . Nie zmienia to faktu , że staram się odpoczywać - focąc Lubię podglądać nasze helskie mewy
1.


2.


3.