Pelasia mówi miau

[Lamika]

Pelasia już nie powie "miau".
To jej ostatnie zdjęcie sprzed dwóch dni...

[Ciuciek]

Tak bardzo mi przykro

[Ela]

to przykre
współczuje ci

[Maciek]

Trzymaj się Lamiko. Tak to już jest, wszyscy kiedyś odejdą

[Alicja]

Lamiko, dzielę ból po stracie ukochanej koteczki razem z Tobą

[Kawusia]

Lamiko, przykro mi to czytać i bardzo Ci współczuję ale Pelasia przynajmniej już nie cierpi....

[Staruszek]

Lamiko droga
Niech Cię pocieszy fakt, że ona miała dobrze u Ciebie i teraz pewnie też jej jest dobrze "za tęczowym mostem"
Trzymaj się

[Lamika]

Dziękuję Wam Wszystkim za słowa otuchy i współczucia. Jesteśmy tu, bo lubimy zwierzęta, a te, które mieszkają z nami to domownicy, niemal jak rodzina, toteż każde rozstanie jest bolesnym i ciężkim przeżyciem.
Pelasia była ze mną 5 lat, wzięta ze schroniska jako dorosła kotka po przejściach, w nieznanym wieku. Jak wiecie poważnie chorowała, operacja dziąsła przedłużyła jej życie na prawie 3 miesiące, ale rak odrastał. Kotek cierpiał, więc byłam na poniedziałek umówiona z weterynarką, że przyjdzie do domu i Pelasię uśpi. Dziś sprawa nabrała przyspieszenia, bo Pelasia doznała masywnego krwotoku z pyszczka. Zalane krwią w jednej chwili zostały ściany, fotele, podłoga - szczęście w nieszczęściu było takie, że był jeszcze czynny gabinet weterynaryjny. Zanim przyszła pani doktor usiłowałam zatamować krew, ale udawało mi się tylko na chwilę. Byłam z nią do samego końca, głaszcząc po wąsikach, jak lubiła, a ona nadstawiała łepek... To był kochany, dobry kotek. Śpij Pelasiu, już cię nic nie boli, jesteś wolna...

[Ellen]

Lamiko , współczuję Ci z całego serca , choć brak mi słów .....
Pelasia biega za T.M. szczęśliwa , może nawet z Sinhayą i Mysią.....
Do końca byłaś z nią , zrobiłaś wszystko co możliwe , ale niestety nasi Bracia Mniejsi mają jedyną wadę .... Żyją krócej niż ich właściciele .
Jestem z Tobą Lami ....

[Lamika]

Dziękuję, Ellen.