SINHAYA

Dzień trzydziesty trzeci

Śmigusia rozpiera duma, bo ostatni szczebelek został właśnie zaliczony



Mało. Idzie wyżej. W pewnym momencie traci równowagę i rozkłada skrzydełka



Nareszcie Można pooddychać świeżym powietrzem

Zuch Śmiguś Niedługo wyfrunie z gniazdka

Śmigusia ciągnie w świat, narazie sobie popatrzy

Śmigus ma przesympatyczną "mordkę"

Dzień trzydziesty czwarty

Dziś Śmiguś urzędował głównie w okienku





Spać można wszędzie



Szkoda tylko, że głowa taka ciężka i leci do tyłu

Dzień trzydziesty piąty

Śmiguś je, śpi, trenuje i rośnie i jest już prawie taki duży jak Mistrz



Dużo czasu spędza przy okienku, zainteresował się nawet świetlikiem w suficie. W pewnym momencie kamerka zarejestrowała taki jak poniżej widok, więc podbiegłam do budki ale w okienku łepka też nie było widać Przykro mi się zrobiło, że nie dopilnowałam momentu, kiedy wyskakiwał. Ulżyło mi dopiero wtedy, gdy po chwili w okienku pojawiło się ... skrzydełko Jak on się tam zwinął i co wyczyniał, nie wiem.

Czyli gdzie był Pod sufitem budki

Prawdopodobnie nad okienkiem przy suficie

Czekam na pierwszy lot i pierwszy nocny powrót do domu.

Dzień trzydziesty szósty

Już wiem. Jak Śmigusia nie widać ani po jednej, ani po drugiej stronie, to znaczy, że siedzi przy okienku na ostatnim szczebelku ... ale równolegle do szczebelka



Coraz raźniej spaceruje góra - dół, góra - dół i coraz częściej też przesiaduje w okienku. Dzisiaj, o mały włos a nie wpuściłby Mistrza z kolacją tata odbił się od budki i musiał jeszcze jedną rundkę zrobić.





Na górze powietrze upojne tylko, że spać się chce.

Walka ze snem