SINHAYA

Dostałam zawrotu głowy od oglądania efektów wyprawy nad morze Nic więcej nie napiszę

No no, kolekcja imponująca Zima nad morzem dla mnie była kiedyś czymś absurdalnym, a teraz każdą możliwość wykorzystuję, by jechać choćby posłuchać lodówek Te Twoje z fotek też wielce wymowne, a te ogonki-antenki ehhh -przypominają mi się autka w wesołym miasteczku
Apollo- ale blisko miałeś te ptaszyny, no i tradycyjnie obdarowały Cię swoimi uśmiechami, wdziękami i kroplami wody No i gratki czerniczki!!! Na moim zdjęciu mam tylko samą głowę lub kawałek dzioba, nie wiedziałam, że dwa dni wcześniej widać było całą Uhla przy posiłku- jakby stołowała się tuż pod Twoją tawerną! Brawo! Musisz uważać, żeby przy kolejnej obserwacji nie dostać (k)ością w nos, albo z muszli!

Dawniej fosy, a w zasadzie - zamki, zdobywali rycerze, dziś zadanie to przypadło kazarkom rdzawym. Parka od kilku tygodni pływa sobie po Odrze lub fosie miejskiej:

♂

♀



Oprócz tego czernica ♀ w towarzystwie bezpłciowej łyski:

Kazarka zachwyca swoim kolorem i tworzy barwną plamę w szarym,zimowym otoczeniu

Nie tylko obiekt śliczny, to i zdjęcia piękne

Dziękuję Wam za śledzenie wątku i miłe wpisy!
Bardzo chciałem pokazać kazarki córce - i oczywiście odbyć wspólny plener fotograficzny.
Niestety, 19 II kazarki były nieobecne :-/, więc pozostały nam inne "rarytki" w stylu:
krzyżówek:


miejskich skalniaków


kawusi:


tych, co grzeją na zielonym:


bo wiecznie głodni:

i co dają się ubiegać nawet krzyżówce




Na odchodne jeden z łabędzi niemych urządził takie topielisko, że pomyślałem sobie, iż dopadła go ptasia grypa i nadchodzi jego koniec. Prawdopodobnie jednak to był tylko jakiś pasożycik, nadmiernie gryzący w boczek:

Po powrocie do domu 19 II zagotowałem się na wieść, że tego dnia w okolicach fosy były obserwowane jemiołuszki, a i kazarki pływały po fosie.
Następnego dnia wróciłem po jemiołuszki, których jednak już nie było. :-/
Był za to kwiczołek:


wyglądająca zza męża kazarka rdzawa, a jakże:




mąż:


i łyska w kolii z wody:

Glinianki budzą się do życia. Największa, zwana przez nas okolicznych "największą", całkowicie rozmarznięta. Krzyżówki (~50 os.) objęły ją w posiadanie i przystąpiły do godów. Na pozostałych gliniankach na razie cisza.