SINHAYA

W tegorocznym liczeniu ptaków wodno-błotnych otrzymałem m.in. Park Złotnicki. Niestety - nie na zawsze, lecz na potrzeby liczenia.
Niespodzianek nie było - 29 krzyżówek wyczekiwało dokarmiania:


urządzając przy tym niezłe gonitwy:


Poza wodą trafił się m.in. pełzacz leśny:

Pełzacz się postarał - widocznie chciał zaistnieć w necie

Apollo piękne zdjęcia Nawet w podróży wszystko Ci pieknie wpada w oko

Apollo krzyżówki, jak zwykle głodne i cierpliwie czekające na poczęstunek. Pewnie dostały coś od Ciebie, bo w podzięce pokazały Ci, jak wygląda wodny berek
Trzeba przyznać, że pełzacz pozował Ci najpiękniej, jak umiał

Pełzacz nie tylko pozował ale również coś mówił do fotografa

Pełzacz robił dzióbka do fotografa

Tych pełzaczy to ja chyba nigdy nie sfotografuję wyraźnie...
Kolejny dzień liczenia wodno-błotnych spędziłem nad Widawą, podobnie jak rok temu. I podobnie jak rok temu była lipa, tyle że w tym roku większa.
Spotkałem kilka krzyżówek i jedynego jegomościa w czarnym fraku:


co to na mój widok zareagował w tradycyjny sposób:


Na szczęście w pewnym miejscu zrobiło się bardziej kolorowo (gilowo i czeczotkowo):




Z krzaczków wychynął nawet dzięciołek:

Na jednym z drzew urzędowały białe duszki:


Jeden nawet jakiś taki posylwestrowo powyginany




Fotograficznie dała nieco więcej szans modrasia:


dla której obrót o 360 st. to żaden problem:

Troszkę zziębnięty i zawiedziony kiepską frekwencją podczas liczenia, zostałem jednak odprowadzony do samochodu przez ślicznotkę-czeczotkę:






Ostateczny bilans wypadu poprawiły fenologiczne obserwacje pierwiosnków (2 pewniaki, być może był i 3), a także kolorujących zimę m.in. kwiczołów, szczygła, strzyżyków, no i kosa, którego zawsze miłować będę.

Czeczotce-Ślicznotce należy się medal za "napuszone" pozowanie a modrasię, to chyba należałoby wziąć na dietę odchudzającą, bo jak brzuszek przeważy, to biedna nie utrzyma się na gałęzi